بررسی ریشه­های سیاست خارجی تعاملی - تقابلی ایران در دوره ریاست جمهوری دکتر احمدی­نژاد دکتر حاجی یوسفی

احمد کعب دانشگاه علامه

 

با بررسی مقاله دکتر حاجی یوسفی و بیان کلیات سیاست داخلی و خارجی ج.ا.ایران در دوره 8 ساله ریاست جمهوری احمدی­نژاد، عاملی که بیش از هر چیز دیگری به آن اشاره نشده است (در مقاله) و یا اینکه در زمان آقای احمدی­نژاد در صدر اهداف و منافع ملی نبوده است، بعد اقتصادی می­باشد. بعد از سقوط ساختار دو بلوکی در ابتدای دهه 90 و شدت گیری فرآیند جهانی شدن و مهم شدن اقتصاد بیش از ایدئولوژی و عامل نظامی، ما شاهد برنامه خاص و سازنده در جهت تعدیل سیستم اقتصادی رانتیر و برآمده از جنگ 8 ساله برای کشور نبودیم. اقتصاد ایران از ابتدای کشف نفت تا بدین زمان رانتی بوده است و حتی در دوره­های ریاست جمهوری بعد از انقلاب 57 نیز، بیش از %90 بودجه کشوری بر پایه فروش نفت و مشتقات آن بوده است. سوالی که در ذهن مخاطب به وجود می­آید، چگونگی تقابل با سیستم و ساختار بین­المللی توسط انقلابیون ما (همچون رئیس جمهور آقای احمدی­نژاد) در نبود اقتصاد، دیپلماسی، سیاست و... قوی می­باشد. یکی از مهمترین تقابلات احمدی­نژاد با غرب، موضوع بسیار حساس و جدل برانگیز هسته­ای ایران بوده است. رئیس جمهوری که خواهان اصلاح نظام بین­الملل، نابودی اسرائیل، ابرقدرتی منطقه بوده است؛ بالطبع برنامه هسته­ای ایران برای دیگر کشورها (علی­الخصوص رقیبان و دشمنان ج.ا.ایران) جنبه امنیتی خواهد داشت. پس بی­شک آنان نیز به تقابل متقابل با ایران با وسایل، تجهیزات و ترفندهای مختلف خواهند بود. حال که بزرگترین مشتریان نفت ایران، همین کشورهای به اصطلاح استکبار و امپریالیسم جهانی هستند و قدرت جهانی در بین آنان تقسیم شده است، چگونه می­توان این معما را حل و فصل نمود؟

اینکه دولت آقای احمدی­نژاد سعی بر آن داشت که کشورهای آفریقایی و امریکای لاتین را جایگزین قدرت­های بزرگ کند و سطح تعامل را به جهان سوم و دردمندان تقلیل دهد، چه مقدار می­توانست منفعت­زا باشد و چه ضررهایی برای کشور ما خواهد داشت. برای مثال اینکه ما تعاملات خود با کشوری همچون کوبا را جایگزین با امریکا بکنیم، آیا مقدار سود آن از هزینه بالاتر خواهد بود و یا اینکه چنانچه ما با قدرت­های استکباری جهانی در تقابل قرار بگیریم، کشوری همچون کوبا چگونه خواهد توانست از میزان و شدت فشارهای احتمالی بر علیه ما بکاهد و بتواند در زمینه اقتصادی ما را حمایت کند.

مجال­های دیگری نیز برای بیان وجود داشت، اما بنده سعی نمودم بیشتر به عامل اقتصادی اشاره داشته باشم.