عربستان؛ سرگردان میان شاهزاده ها

عربستان؛ سرگردان میان شاهزاده ها

گروه تحقیق و تفسیر خبر- انتشار خبر درگذشت ولیعهد عربستان، بار دیگر آینده سیاسی این كشور را در هاله ای از ابهام پیچید.

1391/03/28 - 08:54

بیست و هفتم خردادماه تلویزیون دولتی عربستان سعودی، اعلام كرد شاهزاده 'نایف بن عبدالعزیز' ولیعهد عربستان، در ژنو سوییس درگذشت.

به گزارش همین روز خبرگزاری فرانسه، قرار است جنازه نایف روز یكشنبه از سوییس به عربستان منتقل و در مكه تشییع شود.

دربار عربستان با صدور بیانیه ای ضمن تایید این خبر اعلام كرد 'یكشنبه پس از نماز مغرب برای نایف بن عبدالعزیز در مسجدالحرام در مكه مكرمه نماز خوانده می شود.'

وی كه بیش از 36 سال وزیر كشور آل سعود بود، در اكتبر 2011 میلادی (ششم آبان ماه 1390 خورشیدی) پس از مرگ برادر 86 ساله خود 'سلطان' ولیعهد پیشین عربستان، در یكی از بیمارستان های نیویورك، به عنوان ولیعهد جدید تعیین شد.

خبرگزاری رسمی سعودی حدود سه هفته پیش خبر داده بود ولیعهد 79 ساله سعودی برای انجام آزمایش های پزشكی عربستان را ترك كرده است.

سفرهای درمانی نایف به كشورهای مختلف بویژه آمریكا چندان بی سابقه نبود و طی ماه های اخیر بارها تكرار شد.

نایف نوزدهم اسفندماه سال گذشته به آمریكا رفت و تلویزیون عربستان، دلیل این امر را 'معاینات پزشكی' اعلام كرد.

پیش از این اخباری درباره ابتلای ولیعهد عربستان به سكته مغزی، سكته قلبی و همچنین سرطان خون منتشر شده بود.

وی سفر خود به آمریكا را در فروردین ماه نیز تكرار كرد و پس از یك هفته دوباره به كشور خود بازگشت.

اوایل اردیبهشت ماه نیز اخباری درباره سفر او به اسپانیا برای ادامه و تكمیل درمان ها منتشر شد.با این حال، ششم خردادماه آخرین دور سفرهای درمانی شاهزاده سعودی به ژنو صورت گرفت تا اینكه سه هفته بعد، خبر درگذشت او توسط رسانه های این كشور تایید شد.

البته پیش از سفر نایف به ژنو، برخی منابع خبری عرب به نقل از فردی به نام 'مجتهد' كه چندی است در فضای سایبری از طریق سایت 'توییتر' اخباری را از پشت پرده خاندان سعود برملا می كند، از این سفر طی روزهای آتی خبر داده بودند.

مجتهد در صفحه توییتر خود نوشته بود: منابع وابسته به دفتر نایف عبدالعزیز اعلام كرده اند وی ظرف روزهای آینده عازم ژنو خواهد شد تا به درمان كمر درد و مفصل های خود بپردازد.

وی افزوده بود: سفر به ژنو در جدول برنامه های نایف نبوده و وی سعی داشته است از سفر پرهیز كند. وی دو ماه قبل از یك سفر درمانی بازگشت اما درد وی به حدی شدت یافته كه مجبور است به سفر درمانی برود.

مجتهد پیش بینی كرده بود 'به احتمال زیاد نایف مجبور است مدت زمان زیادی را صرف معالجات خود كند؛ خواه نیاز به جراحی داشته باشد یا برنامه ای بدون جراحی داشته باشد'.

همچنین به گفته او، به سبب سفر نایف به ژنو 'ملك عبدالله' پادشاه عربستان، سفر خود به مغرب را به بعد از ماه رمضان موكول كرده است زیرا نایف مدت زیادی در خارج كشور خواهد بود.

دلیل احتمالی تصمیم ملك عبدالله این بوده است كه ولیعهد در غیاب پادشاه وظیفه سرپرستی امور رژیم سعودی را برعهده دارد.

به نوشته مجتهد، ملك عبدالله و نایف به سلامت خود بهای زیادی می دهند اما در عین حال هر دو درباره بی توجهی به خواسته های مردمی و برخورد با این خواسته ها متفق القول هستند.

** شورای بیعت؛ آماده برای انتخابی دوباره

---------------------------------------------------

سركوب خشونت آمیز اعتراض های مردمی در منطقه شیعه نشین 'قطیف'، اعزام نیرو به بحرین برای سركوب قیام مردم این كشور، حمله به یك واحد دانشگاهی دخترانه و كشته شدن یك دانشجو كه روزها منجر به ناآرامی در شهرهای مختلف از جمله 'ابها' شد، از اتفاق های ماه های اخیر در دوران حضور نایف در وزارت كشور و همچنین سمت ولیعهدی است.

بیست و پنجم خردادماه یعنی دو روز پیش از مرگ نایف، مردم ناراضی در برخی شهرهای عربستان بویژه قطیف، عكس های ولیعهد را زیر پا گذاشته و به آتش كشیده بودند.

به هر حال، شورای بیعت كه پیش از این در ششم آبان ماه 1390 یعنی حدود هشت ماه پیش با نایف بن عبدالعزیز به عنوان ولیعهد جدید عربستان سعودی بیعت كرده بود، بار دیگر باید به دلیل درگذشت ولیعهد و برای انتخاب جانشین به بارگاه پادشاه سعودی برود.

شورای بیعت متشكل از 35 شاهزاده است كه در سال 1385 به دستور پادشاه عربستان تشكیل شد.

بر اساس بند (ب) ماده 5 قانون پادشاهی عربستان سعودی، حكومت و پادشاهی صرفا از آن فرزندان و نوادگان 'ملك عبد العزیز' پایه‌گذار عربستان سعودی است.

عبدالعزیز بن سعود مقرر كرده بود در صورت زنده بودن پسر‌هایش هیچكدام از نوه‌هایش نمی‌توانند به حكومت برسند.

با این حال، در سال تشكیل شورای بیعت در سال 1385 راهكاری بود كه ملك عبدالله برای مشاركت دادن فرزندان و نوادگان ملك عبدالعزیز اندیشیده بود.

براساس ماده 7 بند (الف) شورای بیعت پس از به دست گرفتن قدرت و پس از رایزنی و مشورت با اعضا، یك تا سه نفر از افرادی را كه برای احراز پست ولیعهدی مناسب به نظر می‌رسند، معرفی می‌كند تا یك نفر از آنان به عنوان ولیعهد انتخاب شود.

در صورت نرسیدن به توافق بر سر گزینه‌های ارایه شده، شورای بیعت اقدام به رای گیری می‌كند و كسی كه در این میان بالا‌ترین آرا را به دست آورد، ولیعهد می‌شود.

'علی ابوالخیر' كارشناس سیاسی مصری، پنج آبان ماه 1390 درباره این هیات به شبكه تلویزیونی العالم گفت: هیات بیعت به دلیل تنش های موجود در خاندان حاكم عربستان و كهنسال بودن شاه و ولیعهد و نامزدهای این دو پست تاسیس شد.

وی افزود: این هیات از گروهی از امیرانی كه فرزندان عبدالعزیز هستند، تشكیل شده است و هیچ كس از موسسات دینی یا مردمی به آن راه ندارد. آنان به تنهایی تشكیل جلسه می دهند و می گویند شاه فلانی است و این یعنی دور زدن خواست مردم.

** آینده سیاسی عربستان به كدام سو می رود؟

---------------------------------------------------

به گزارش بیستم اسفندماه 1390 تارنمای شبكه تلویزیونی العالم، 'فواد ابراهیم' مخالف سیاسی عربستانی، به دنبال دور نخست سفرهای درمانی نایف به آمریكا هشدار داده بود: این سفر ناگهانی، نشان دهنده این است كه وی از نظر سلامت در وضع بسیار وخیمی به سر می برد؛ این مساله بر وضع رژیم سعودی تاثیرگذار است و كشور را دچار تحولات اساسی می كند.

وی گفته بود: درصورتی كه شاهزاده نایف قادر به ایفای نقش سیاسی خود نباشد، همان طور كه شاهزاده سلطان به مدت دو سال به علت ناتوانی در اداره امور كشور از صحنه سیاسی دور شد، كشور در عرصه سیاسی با تحولاتی عمده روبرو می‌شود

به هر حال، ششمین پادشاه عربستان با داشتن 89 سال سن، طی 9 ماه اخیر دو ولیعهد و برادر خود را از دست داده و برای دومین بار در طول تاریخ و آن هم در دوران پادشاهی او، ولیعهد پیش از پادشاه در گذشته است.

وی اینك بار دیگر با انبوهی از شاهزاده های سعودی مواجه است كه هر كدام می كوشند دیگری را برای تصدی این پست كنار بزند.

این تمایل در شاهزاده های نسل دوم سعودی بیش از دیگران دیده می شود چرا كه آنان، با توجه به سن بالای این گروه و درگیری اكثر آنان با بیماری های صعب العلاج، خود را برای رسیدن به منصب پادشاهی در آینده ای نه چندان دور مناسب تر می بینند.

از نگاه آنان، پادشاه هفت سال گذشته عربستان با توجه به مشكلات جسمی متعددی كه دارد، دیر یا زود باید جای خود را به ملك دیگری دهد و نتیجه ولیعهدی یكی دیگر از شاهزاده های مسن سعودی، مواجه كردن خاندان سعود با احتمال مرگ یكی دیگر از اعضای خود و ادامه بحران در راس قدرت خواهد بود.

پادشاهی در بزرگ ترین كشور تولیدكننده نفت جهان، امری نیست كه به همین راحتی بتوان از آن چشم پوشید.

درگیری ها میان شاهزادگان سعودی در زمان درگذشت سلطان نیز روی داد. در آن زمان، 'طلال بن عبدالعزیز' كه از نایف بزرگ تر بود، با اعتراض به انتخاب برادر كوچكتر به ولیعهدی، به حالت قهر شورای بیعت را ترك كرد و استعفای خود را تحویل داد.

اینك نیز زمزمه ها حكایت از احتمال انتخاب 'سلمان بن عبدالعزیز' وزیر دفاع و امیر ریاض، دارد كه بیست و پنجمین پسر عبدالعزیز است.

بنابراین می توان انتظار داشت این امر با اعتراض طلال كه از سلمان نیز بزرگ تر است، مواجه شود.

بجز رقابت میان برادران عبدالعزیز، فرزندان آنان نیز وزنه های قابل توجهی برای خود هستند.

در جنگ قدرت كنونی در خاندان سعود نباید از نقش 'بندر بن سلطان' پسر سلطان بن عبدالعزیز، غافل شد كه سال‌ها سفیر عربستان در آمریكا بود و پس از مرگ فهد و به قدرت رسیدن عبدالله، به ریاست شورای امنیت ملی عربستان رسید.

«متعب بن عبدالله» پسر ملك عبدالله و رییس گارد ملی عربستان، از چهره‌های مدعی به حساب می‌آید. «خالد بن سلطان»، «سعودالفیصل» و «محمد بن نایف» را نیز نمی توان از نظر دور داشت.

با این حال، روشن است در شرایطی كه عربستان طی ماه های اخیر كوشید با میانداری در قضیه یمن، آن را به نفع طیف طرفدار خود تغییر دهد و همچنین با اعزام نیروهای نظامی در قالب سپر دفاع جزیره، مانع پیروزی خیزش مردمی بحرین و سقوط آل خلیفه شود، مرگ دوباره ولیعهد مدتی این كشور را به امور داخلی خود مشغول خواهد كرد.

البته پیش از آن، قیام های مردمی بویژه در مناطق جنوبی شیعه نشین برای باز خواهی حقوق خود و همچنین گروه های مدنی سیاسی در شهرهای بزرگی مانند ریاض در اعتراض به فضای بسته سیاسی به دغدغه ای برای آل سعود تبدیل شده بود.

با این حال، به نظر می رسد تاثیر این امر (مرگ ولیعهد) خود را بیشتر در مورد وضع كنونی سوریه نشان دهد چرا كه عربستان به طور رسمی حمایت خود را از مخالفان دولت مركزی دمشق اعلام كرده و با اعزام نیروهای نظامی و اعطای كمك های مالی و تسلیحاتی، معارضان مسلح سوری را به ادامه مخالفت ها و همچنین اعمال تروریستی بیشتر تحریك می كرد.

باید دید آل سعود این بار چگونه از پس انتخاب جانشین برای پادشاه 89 ساله خود بر خواهد آمد و این انتخاب چه تاثیری بر آینده سیاسی این كشور در داخل و خارج خواهد گذاشت.

تحقیق**1961**1599

انتهای خبر / خبرگزاری جمهوری اسلامی (ايرنا) / کد خبر 80186717
Research@irna.ir

رقابت ایران و عربستان سعودی و آینده امنیت خاورمیانه

موسسه مطالعات راهبردی(SSI)/”دبلیو اندرو تریل” /

از کانال عربستان سعودی!

به گزارش اشراف، موسسه مطالعات راهبردی در دسامبر ۲۰۱۱ گزارشی تحت عنوان «رقابت ایران و عربستان سعودی و آینده امنیت خاورمیانه» را به قلم “دبلیو اندرو تریل” منتشر کرده است.نویسنده در این گزارش رقابت بین ایران و عربستان سعودی را یکی از مهم ترین رقابت های تاثیرگذار بر چشم انداز استراتژیک خاورمیانه دانسته و تاثیر این رقابت را در آینده امنیت خاورمیانه مورد بررسی قرار داده است.سایت خبری تحلیلی اشراف بدون تایید محتوا و ادعاهای مطرح شده در این گزارش ترجمه آن را برای اطلاع نخبگان و تصمیم گیران عرصه سیاسی کشور از فعالیت های اندیشکده های غربی در چند بخش منتشر می کند،که در این مجال قسمت اول آن را می خوانید.

موسسه مطالعات راهبردی(SSI) وابسته به دانشکده جنگ ارتش آمریکا بوده و ماموریت دارد تا پیرامون مسائل حوزه امنیت ملی و راهبرد نظامی با تاکید بر تحلیل ژئواستراتژیکی، اجرای پروژه‌های تحقیقاتی و مطالعاتی راهبردی را در دستورکار قرار دهد.

این موسسه با اتکا بر گزارشات مستقل تحلیلی و تدوین مطالعات راهبردی، پیشنهادات مختلف سیاسی در زمینه‌های ذیل ارائه می‌نماید:

• استراتژی، برنامه‌ریزی و سیاست جذب نیروهای نظامی مشترک و ترکیبی

• ارزیابی راهبرد منطقه‌ای

• ماهیت جنگ زمینی

• موضوعات تاثیرگذار بر آینده ارتش

• مفاهیم، فلسفه و نظریه استراتژی و

• سایر موضوعات حائز اهمیت برای فرماندهان ارتش

ادامه…..

پژوهش تحلیل‌گران نظامی و غیرنظامی حول موضوعاتی تمرکز دارند که برای ارتش، وزارت دفاع و جامعه بزرگ امنیت ملی حائز اهمیت راهبردی است.

دیدگاه و آرای بیان شده به نویسندگان مقاله تعلق داشته و لزوماً‌ بیانگر سیاست یا موضع رسمی ارتش، وزارت دفاع یا دولت آمریکا نیست. نویسندگان مجموعه آثار موسسه مطالعات راهبردی(SSI) از استقلال علمی کامل برخودارند به شرط آنکه اطلاعات محرمانه را فاش نسازند، امنیت عملیات‌ها را به مخاطره نیانداخته یا سیاست رسمی دولت آمریکا را تحریف ننمایند. این استقلال علمی آنها را قادر می‌سازد تا در راستای تبادل‌نظر پیرامون مسائل کلیدی، دیدگاه‌های جدید و گاهی اوقات بحث‌انگیز مطرح نمایند. گزارش حاضر برای اطلاع عموم منتشر شده است و تکثیر آن محدودیتی ندارد.

در اینجا، از دکتر “استیون متز “(Steven Metz)، “مری جی. پلوسی”(Mary J. Pelusi) و “سارا ای. ومر”(Sarah E. Womer) به دلیل نقد خردمندانه پیش‌نویس اولیه این گزارش نهایت تشکر را دارم. همچنین از تلاش ارزشمند “جاکوب ای. لیبرتزی”(Jacob A. Librizzi) به عنوان دستیار پژوهشگر قدردانی می‌نمایم. مسئولیت کلیه اشتباهات موجود در این گزارش – از جمله واقعیت‌ها، حذف مطالب، تفسیر یا حدس و گمان – برعهده اینجانب است.

موسسه مطالعات راهبردی با هدف به‌روز رسانی اطلاعات جامعه امنیت ملی در خصوص پژوهش تحلیل‌گران، آثار چاپ شده و در دست تدوین و نیز کنفرانس‌های آتی، هر ماه خبرنامه‌ای را از طریق پست الکترونیکی منتشر می‌سازد. در هر شماره از این خبرنامه یکی از پژوهش های تحلیلی موسسه از لحاظ راهبردی تفسیر می‌گردد.

خاورمیانه در حال گذار از دوره تحولات انقلابی است که سیاست خارجی ایالات متحده آمریکا و عملاً کلیه دولت های منطقه را به چالش می‌کشد. در این محیط جدید، فرصت ها و تهدیدهای فراوانی در راستای پیشبرد منافع برخی از کشورهای منطقه و خارج از منطقه خاورمیانه وجود دارند و این در حالی است که بازیگران تلاش دارند تا رقبای خود را به حاشیه برانند. علیرغم بروز این تغییرات، بهار عربی و وقوع انقلاب در تونس، مصر و لیبی نتوانسته است برخی از جنبه‌های مهم شرایط منطقه خاورمیانه را تغییر دهد. یکی از مهم‌ترین آنها که افق راهبردی خاورمیانه را ترسیم می‌کند، رقابت بین ایران و عربستان سعودی است. رقابت بین تهران و ریاض از دیرباز وجود داشته اما هم‌اکنون از اهمیت بسزایی برخوردار است. از ظواهر امر چنین برمی‌آید که روابط سیاسی با قدمت چند دهه مثل روابط سوریه و ایران، بسته به نحوه ایفای نقش در منازعات جاری از برخی جهات در معرض خطر قرار دارند. از اینرو، احتمال تشدید خطرات این رقابت در محیط پرآشوب اعتراضات مردمی قابل تصور است.

 

در این پژوهش، دکتر دبلیو. اندرو تریل این رقابت قدیمی را در گذار به سوی محیط جدید مورد کنکاش قرار می‌دهد. عربستان سعودی و ایران حداقل از زمان وقوع انقلاب اسلامی در سال ۱۹۷۹با یکدیگر رقابت داشته‌اند. همانطور که دکتر تریل خاطرنشان می‌سازد، این رقابت تا به امروز اشکال مختلفی به خود گرفته است و بویژه پس از انقلاب ایران تشدید یافت. در دوران ریاست‌جمهوری خاتمی (۲۰۰۵-۱۹۹۷)،‌ این رقابت تا حدودی رنگ باخت اما احتمال تنش‌زدایی دائمی به دلیل واکنش شدید در داخل نظام سیاسی ایران هرگز مطرح نبود. پس از دولت خاتمی، رئیس‌جمهور احمدی نژاد به این روابط آسیب بیشتری وارد ساخت و روابط دو کشور با موانع جدی نظیر مداخله نظامی عربستان در بحرین روبرو گردید. از آنجائیکه رقابت کنونی ایران و عربستان سعودی در حوزه کشورهای موردعلاقه آمریکا رخ می‌هد، اطلاع از انگیزه‌ها و مسائل مرتبط با این رقابت برای سیاست‌گذاران آمریکا حائز اهمیت است. دکتر تریل آشکارا منازعه ایران و عربستان را در حوزه کشورهای منطقه و پیرامون آن مانند مصر، ‌بحرین، یمن، لبنان، سوریه و بویژه عراق تشریح می‌نماید که ایالات متحده آمریکا در حال خروج نیروهای خویش از خاک این کشور است. تریل تصریح می‌نماید باوجودیکه منافع آمریکا در اغلب موارد با عربستان سعودی تضاد پیدا می‌کند اما همواره دردسرآفرین نیست. عربستان و آمریکا در جهت تلاش برای مهار نفوذ ایران اغلب با یکدیگر همکاری می‌نمایند اما نظام سیاسی عربستان از نوع سلطنت مطلقه است که با دموکراسی عربی یا هرگونه اصلاحات دموکراتیک در نظام‌های پادشاهی کنونی مغایرت دارد.

 

موسسه مطالعات راهبردی افتخار دارد که پژوهش حاضر را با هدف کمک به دستگاه امنیت ملی در این حوزه مهم ارائه می‌نماید زیرا ایالات متحده آمریکا با مشکلات عدیده‌ای از جمله آینده خاورمیانه و چالش پیشبرد منافع کاخ سفید در زمان تحولات خاورمیانه دست به گریبان است. این تحلیل بویژه برای مدیران استراتژیک و کارشناسان اطلاعاتی آمریکا حائز اهمیت خواهد بود که در تلاشند تا بر نقش پیچیده عوامل مرتبط با امنیت منطقه‌‌ای، عقب‌نشینی نیروهای آمریکا از عراق، مقابله با تروریسم و حمایت از متحدان محلی تاکید ورزند. این گزارش همچنین برای افرادی جالب‌توجه است که مایلند درک بهتری از مسائل بلندمدت خاورمیانه و امنیت جهانی داشته باشند. امیدواریم که نتایج این پژوهش برای کارکنان سازمان های مختلف و دیگر مقامات دولت آمریکا که در حوزه برنامه‌ریزی نظامی و امنیتی فعالیت دارند، نیز مفید واقع گردد.

 

داگلاس سی. لاولیس

مدیر موسسه مطالعات راهبردی

 

 

عربستان


آشنایی با عربستان سعودی
جهان > خاورمیانه  - همشهری آنلاین:
کشور پادشاهی عربستان سعودی در منطقه خاورمیانه واقع شده و به دلیل واقع شدن کعبه در آن مورد توجه مسلمانان جهان است.

این کشور از شمال غرب با اردن، از شمال و شمال شرق با عراق، از شرق با کویت، قطر، بحرین و امارات متحده عربی ، از جنوب شرق با عمان و از جنوب با یمن همسایه است.

این سرزمین از زمان بنا شدن خانه خدا بوسیله حضرت ابراهیم مورد توجه خداپرستان بوده است. این سرزمین با ظهور خاتم الانبیاء حضرت محمد (ص) مرکز پایه‌گذاری تمدن جهانی بسیار عظیمی شد. در زمان حیات حضرت محمد (ص) اولین نظام سیاسی و اجتماعی پیشرفته برقرار شد.

این سرزمین به دلیل ویژگی‌های خاصی مانند وجود محیط وحی، خانه خدا، روضه مطهر حضرت رسول (ص)، قبله‌گاه مسلمین، شعب ابوطالب، کوه صفا و مروه، حجر اسماعیل، قبرستان بقیع، عرفات و منی و... نزد مسلمین ارزش والائی دارد و همه ساله میلیون‌ها مسلمان برای زیارت به این سرزمین مسافرت می‌کنند.

دسن

پرونده‌ها:

more

  ملک عبدالله بن عبدالعزیز / مسجد النبى / مسجد الحرام /

more

  اتحادیه عرب / سازمان کنفرانس اسلامی / اوپکبانک جهانی / سازمان ملل متحد / مجمع عمومی سازمان ملل متحد / شورای همکاری خلیج فارس /

دسن

آب و هوای عربستان عموما گرم و دمای هوا در طول روز بالاست و غالبا تغییر آب و هوا طی روز شدید است. در شب هوا معتدل و اغلب سرد است. این سرزمین در معرض خشکسالی‌های ادواری است که ممکن است از ۱۰ تا ۳۰ سال طول بکشد.

مدینه در 500 کیلومتری شمال مکه، در زمین همواری بین دو کوه احد و عیر قرار گرفته و آب و هوای گرم و خشکی دارد. این شهر در عصر جاهلیت یثرب نام داشت که با ورود پیامبر اکرم (ص) به آن, مدینه النبی نام گرفت. کوه احد در شما مدینه قرار دارد.

مکه معظمه قبله‌گاه مسلمانان سراسر جهان و دارای اماکن مقدس بسیاری است.

عربستان سعودی در سال 1932، از انگلستان استقلال یافت. این کشور عضو اتحادیه عرب، کنفرانس اسلامی، اوپک و بانک جهانی است.

سیاست در عربستان

حکومت کشور عربستان  پادشاهی است. در این کشور مجلس قانونگذاری وجود نداشته و هیئت وزیران انتصابی که عمدتا ازمیان شاهزادگان انتخاب می‌شوند نوعی واحد قانونگذاری را تشکیل می‌دهند.

شخص پادشاه، خود، نخست وزیر، فرمانده کل نیروهای مسلح، رئیس شورای عالی دانشگاه‌ها، رئیس شورای عالی نفت و رئیس دانشگاه اسلامی مدینه منوره است.

saudi arabia map

کشور عربستان از قسمت‌هایی متشکل شده که هر قسمت زیر نظر یک «امیر» اداره شده و این «امرا» هستند که پاسخگوی پادشاه کشورند. پادشاه رئیس رسمی کشور است که مسئولیت خود را به کمک شورای وزیران به انجام می‌رساند.

در سیستم جدید حکومتی کشور، مجلسی تحت عنوان «مجلس الشورای» متشکل از 60 عضو وجود دارد. هر «امیر» نیز از شورای مشاوره 10 نفره برخوردار است که در اتخاذ تصمیمات یاریش می‌کنند.

اقتصاد در عربستان

تولید ناخالص داخلی در این کشور 6/564 میلیارد دلار است. شش میلیون و ۵۶۳ هزار نفر نیروی کار این کشور را تشکیل می‌دهند.

نرخ بیکاری در این کشور ۱۳ درصد است. البته این آمار تنها شامل مردان است و زنان در این آمارگیری‌ها لحاظ نشده‌اند. در سال ۲۰۰۷ نرخ تورم در این کشور 1/4درصد بود.

عربستان از بزرگترین صادرکنندگان نفت و گاز جهان است. این کشور در سال ۲۰۰۷ به طور میانگین روزانه ۱۱ میلیون بشکه نفت تولید کرد که نزدیک به ۹ میلیون بشکه از آن را صادر می‌کرد.

محصولات صادراتی این کشور شامل نفت و محصولات پتروشیمی است که به کشورهای آمریکا (8/16 درصد)، ژاپن (1/16درصد)، کره جنوبی (3/10 درصد)، چین (8/7 درصد) و تایوان (8/4 درصد) صادر می‌کند.

محصولات وارداتی این کشور شامل ماشین‌آلات و تجهیزات، مواد غذایی، مواد شیمیایی، وسایل نقلیه موتوری و منسوجات است که از کشورهای آمریکا (6/12 درصد)، چین (3/9 درصد)، آلمان (8/8درصد)، ژاپن (1/8 درصد)، ایتالیا (1/5درصد)، انگلیس (5/4 درصد) و کره جنوبی (1/4 درصد) وارد می‌شود.

مردم عربستان

جمعیت این کشور حدود ۲۸ میلیون و ۱۶۱ هزار نفر با میانگین سنی5/21 سال است. امید به زندگی در این کشور برای زنان ۷۸ و برای مردان ۷۴ سال است.

حدود 1/0 درصد از جمعیت بزرگسال این کشور به بیماری ایدز مبتلا هستند. ۹۰ درصد از مردم این کشور عرب هستند.

دین رسمی این کشور اسلام است و ۱۰۰ درصد مردم آن را مسلمانان تشکیل می‌دهند. زبان رسمی عربستان عربی است.

ارتباطات در عربستان سعودی

در این کشور جهاز میلیون و ۵۰۰ هزار خط تلفن ثابت و ۲۸ میلیون و ۳۸۱ هزار خط تلفن همراه وجود دارد.

عربستان سعودی ۱۸ هزار و ۳۶۹ میزبان اینترنتی و 4 میلیون و ۷۰۰ هزار کاربر اینترنت دارد.

عربستان سعودی در یک نگاه

مساحت ۲،۱۴۹،۶۹۰ کیلومتر مربع
جمعیت ۲۸،۱۶۱،۴۱۷ نفر
پایتخت ریاض
واحد پول ریال
دامنه اینترنتی sa.
پیش شماره ۹۶