«ترامپ» بیماری نیست، عارضه است

 

P12

منبع: سایت الجزیره، نوشته‌ی حمید دَباشی
ترجمه: شایسته الهامی

خانم کندیس میلر Candice Miller نماینده مجلس آمریکا در هیاهوی حرف‌های نژادپرستانه و تعصب‌آمیز دونالد ترامپ مبنی بر جلوگیری «کلی و کامل» از ورود مسلمانان به آمریکا، لایحه‌ای را به کنگره ارائه کرد که آن اصلاحیه مربوط به دادن ویزا و یا معلق کردن آن برای شهروندان عرب، ایرانی‌ها و مسلمان‌ها بود. 
ترامپ شخصی متعصب است و با هیاهو بین مردم اختلاف می‌اندازد. ولی ساده‌لوحی است اگر فکر کنیم که این هم از آن مسایلی است که معمولا در دور نخستِ مبارزات انتخاباتی مشاهده می‌کنیم. به‌قول یک ناظر باید به این مسئله «دوباره فکر کرد». چون در همان زمان که همه‌ی دنیا روی تئاتر و بازی‌های نژادپرستانه‌ی او متمرکز شده بودند، لایحه کندیس میلر با 19 رای مخالف و 407 رائ موافق یعنی با حداکثر آراء از مجلس گذشت. نتیجه این‌که عرب‌ها و ایرانی‌ها و مسلمان‌ها از این به بعد جزو شهروندان درجه دوم محسوب خواهند شد. و این شامل آمریکایی‌هائی هم که از خاورمیانه آمده‌اند می‌شود. چه آن‌هایی که پیشینه اسلامی دارند و چه آن‌هایی که بدون آن پیشینه هستند. در نتیجه برای مسلمان‌ها این روزها که در آمریکا زندگی می‌کنند روزهای راحتی نیست در ضمن این عمل جنایت‌کارانه و نفرت انگیز در سن برناردینو و یا پاریس ارتباط خیلی کمی با این مسئله دارد.
آقای دباشی ادامه می‌دهد، در کشوری که دارندگان شهروندی آمریکایی – اسراییلی می‌توانند به عنوان سربازان مزدور برای دزدیدن خاک بیش‌تر از فلسطین بروند و ستون نویس نیویورک تایمز از آن‌ها با افتخار بنویسد، اگر یک آمریکاییِ «عراقی یا سوری یا ایرانی و لیبیایی » پایش را در کشور محل تولدِ خود بگذارد، به طور سیستماتیک ویزایش مورد سوء ظن و یا تبعیض قرار می‌گیرد.
ترامپ و افرادی مثل او مجبور نبودند که منتظر بمانند تا حادثه سن برناردینو و پاریس اتفاق بیفتد تا نفرت خود از مسلمان‌ها را نشان دهند. این یک حیله و ترفند و ظاهر قضیه است. ولی در عمق مشکلات خیلی زیادتری وجود دارد. ترامپ عارضه است، خود بیماری نیست و انحراف و سرگرم کردن به این طریق، برای پنهان کردن مریضی است.
صحبت‌های ترامپ در موردجلوگیری از ورود مسلمان‌ها و یا حرف‌های بن کارسون یکی دیگر از کاندیداها که گفته است، مسلمان‌ها نباید در آمریکا رئیس جمهور بشوند، نشانه‌ی نفرت‌انگیزی از تعصب و نژادپرستی نسبت به مسلمان‌ها است که از زمان‌های زیاد ریشه دوانده و به‌خصوص از یازده سپتامبر به این‌طرف بیش‌تر شده است. اگر شما هنوز از حرف‌های نفرت‌انگیز ترامپ گیج هستید، شاید حرف‌های خانم هیلاری کلینتون درباره‌ی این کاندیدای جمهوری‌خواه را فراموش کرده‌اید که چند هفته پیش گفت: «او به خودش مباهات می‌کند که با همه‌ی ایرانی‌ها دشمن است و آن‌ها را دشمن خود می‌داند».
در این‌جا باید به لیبرال‌هایی مانند مایکل توماسکی Micheal Tomasky اشاره کرد که با استفاده از مسئله ترساندن از اسلام در زیرِ اعلامیه‌ای با نام «بی‌دینان جدید» بدون این‌که از نشان دادن نژادپرستی خود شرمنده باشند، از مسلمانان خواسته برای این‌که ثابت کنند آن‌ها صلح‌دوست هستند به دیگر مسلمانان آمریکایی بگویند که:
«حقوقی که به عنوان یک آمریکایی دارید باید کسب کنید و برایش بجنگید»
حالا چرا؟ و چه مرجعی؟ چه کسی مرده که مایکل توماسکی را به عنوان قاضی و هیئت ژوری برای شهروندان صلح دوست مسلمانان آمریکایی انتخاب کرده‌اند؟ در ضمن چه کسی شنیده است که او از دونالد ترامپ ایراد گرفته و کار او را تقبیح کرده است؟
حمید دباشی ادامه می‌دهد: برای من الغاء و فسخ یک اصل اساسی در مورد انسان بدتر از کارِ پست ترامپ است. در یک جامعه دموکراتیک یک اصل اساسی این است که شخص بیگناه است تا آن زمان که ثابت شود گناهکار است. هر شهروندی سزاوار داشتن این حق است و جزو حقوق انتقال ناپذیر است و احتیاج به کسب آن و جنگیدن برای آن ندارد. تهدیدی که در این روزها مسلمانان آمریکا با آن روبرو هستند محدود به ترامپ و حرف‌های فاشیستی او نیست. این چالش عمیق‌تر و محکم‌تر است و در فرهنگ سیاسی مملکتی ریشه دارد که تاریخ خود را با کشتار بومیان آمریکا شروع کرده و با بردگی سیستماتیک از آفریقا ادامه داد و درتاریخ اخیر هم ژاپنی‌های آمریکایی را در مراکز و کمپ‌ها توقیف و زندانی کرد. امروزه مسلمانان آمریکا در یک خطرجدی و مشابه همان کمپ‌های توقیف هستند که ژاپنی–امریکایی‌ها در شرایط مشابه در معرض آن قرار داشتند.
در هر نسلی وظیفه مبارزه با نژادپرستی و تعصب از سپر بلا بودن یک اقلیت به دوشِ اقلیتی دیگر واگذار می‌شود. اعراب، آسیای جنوبی‌ها و ایرانی‌ها همراه اصیل بومیان آمریکایی، لاتینوهای آمریکای لاتین و آسیایی‌های آمریکایی هستند و با نژادپرستی و تبعیض یک نوع طبقه سفید که می‌خواهند برتر از همه باشند می‌جنگند. امروزه مسلمانان دنیا نه تنها با یک بلکه با دو خطر روبرو هستند: خطر داخلی و خطر خارجی.
در داخل ما به‌وسیله گروهی مزدور جنایت‌کار و قاتل و آدمخوار زنده‌زنده خورده می‌شویم. مقدسات ما را می‌دزدند: این‌که چه کسی هستیم و باورهای ما چیست. در حال حاضر جنگی ضروری و فوری است و آن این‌که اخلاق‌مدارانه و هوشمندانه بر علیه جنایت‌کارانی مبارزه کنیم که یک روز خود را طالبان و القاعده و روز دیگر داعش و یا بوکوحرام می‌نامند. همین‌طور مبارزه فوری و در کنار مبارزه قبلی با ترور خارجی است که پیوسته با شیطان سازی و درنده خویی و ترساندن از اسلام به وسیله محافظه کاران و کمک انواع لیبرال‌ها و تقویت سیستماتیک صورت می‌گیرد و در این رابطه کمک‌های مالی صهیونیست‌ها و دستگاه‌های تبلیغاتی هم وجود دارد که آرزو دارند تا بتوانند کسانی را که با انتقادات و مبارزات قانونی و صلح‌آمیز خود پروژه و جنبش بایکوت کردن کالاهای تولیدی از مناطق اشغالی فلسطین را پیش می‌برند، ساکت کنند. نام این پروژه هست: The BDS Movment
تصادفی نیست که پیشنهاد ترامپ مبنی بر ممنوعیت ورود مسلمانان به آمریکا از مرکز سیاست امنیت نئوکانها که رئیس آن فرانک گفنی Frank Gaffney است، اداره میشود. آقای «گفنی» سالهای طولانی طرفدار و مدافع اسرائیل است و ترساندن از اسلام یکی از کارهای بدنام او.
آمریکاییهای دیگر برای سال‌ها و نسل‌ها جنگیده‌اند وحالا نوبت ماست که شانه به شانه آن‌ها به این مبارزه ادامه بدهیم. وظیفه تاریخی دفاع از قانون اساسی و لایحه مربوط به حقوق انسان‌ها است و این وظیفه حالا به درستی روی شانه‌های شما هم هست.
(صبح روز یک‌شنبه 13 دسامبر در برنامه‌ی سیاسی This Week در کانال ای.بی.سی یکی از مهمان‌های این برنامه گفت که در سال 2015 در حدود 350 عمل شلیک به منظور کشتار جمعی اتفاق افتاده است که تعداد کمی از آن‌ها بوسیله مسلمان‌ها انجام شده است. روز 14 دسامبر سه سال از کشتار مدرسه سندی هوک می‌گذرد و در آن‌روز بیست بچه 6 تا 12 ساله به دست یک جوان زیر بیست سال غیر مسلمان کشته شد که قبل از خارج شدن از خانه مادرش را کشته بود و در عرض این سه سال بر اساس آمار رسمی ایالات متحده 555 بچه کشته شده است.مترجم ) 

درباره مقاله و نویسنده: این مقاله روز نهم دسامبر 2015 در سایت الجزیره منتشر شد که ترجمه آن‌را در بالا مشاهده می‌کنید. آقای حمید دباشی استاد دانشگاه کلمبیا در آمریکا است که ادبیات تدریس می‌کند. عنوان نوشته به زبان انگلیسی: Trump Is a Symptom Not the Disease