ترامپ
در ۱۳ جولای ۲۰۲۰ روزنامه واشنگتن پست گزارش داد که از آغاز ریاست جمهوری خود آقای دانالد ترامپ دستکم ۲۰،۰۰۰ بار یا دروغ گفته و یا حرفی زده که اشتباه و یا دروغ [دیگران] است. از سال ۲۰۱۵ که ترامپ وارد میدان سیاست شد چهره او شناخته شده است: شخصیتی ضد مهاجران، ضد مسلمانان، ضد مردم زحمتکش، ضد حقیقت، بی اعتنا به سرنوشت مردم عادی، نژاد پرست، و در دستکم رابطه با زنان بسیار ارتجاعی.
پس از چهار سال او کوچکترین دستاوردی که در سیاست خارجی نداشته هیچ، بلکه از توافقهای بین المللی مانند توافق پاریس برای کنترل محیط زیست، از برخی از توافقها درباره سلاحهای هستهای با روسیه، و از برجام خارج نیز شده است، و به این کار خود میبالد. ملاقات ایشان با رهبر کره شمالی هیچ فایدهای نداشت، و فاشیستیهایی نظیر عبد الفتاح السیسی "دیکتاتور محبوب" ایشان هستند.
ولی مطابق معمول ترامپ حتی شکستهای خودرا به عنوان پیروزی به مردم ناآگاه عرضه میکند. دیروز، پنجشنبه ۱۵ اکتبر ۲۰۲۰، ایشان در کارولاینای شمالی همایش انتخاباتی داشت، و در طول آن درباره ظلمی که به مردم ونزوئلا و ایران نموده لاف زد و آنرا دستاورد خود شمرد. در باره ایران ترامپ چنین گفت:
"ما تروریست اول جهان [سرلشگر شهید] را کشتیم، و دولت من از معاهدهای فاجعه آور [برجام] با ۱۵۰ میلیارد دلار [که به آنها دادیم] به علاوه ۱.۸ میلیارد دلار نقد که در چهار هواپیما به ایران منتقل شد، خارج شد.... فکر میکنید بعد از اینکه من دوباره انتخاب شدم کی اول از همه به من تلفن خواهد کرد؟ ایران [که خواهد گفت]، "میشه با هم معامله کنیم؟" چون آن کشور با تحریمهای ما و با اقدامات دیگر ما [علیه آنها] در حال رفتن به جهنم است."
مستقل از اینکه خروج از برجام و تحریمهای آمریکا صد در صد غیر قانونی هستند [و روشن است که غیر اخلاقی و سادیستیک هم میباشند]، چندین دروغ در همین چند جمله وجود دارند. ۱۵۰ میلیارد دلاری وجود نداشت؛ ۵۵ میلیارد دلار پول خود ایران بود که در بانکهای خارج از کشور مسدود شده بود. ۱.۸ میلیارد دلار هم پول ایران بود. در آوریل ۱۹۸۰، زمانی که آقای جیمی کارتر اموال ایران در آمریکا را مسدود کرد، حسابی نیز متعلق به ایران در آمریکا بود که در آن ۴۰۰ میلیون دلار پول بود. این حسابی بود که از آن هزینه خریدهای تسلیحاتی شاه پرداخت میشد. بعد از ۳۵ سال، آن ۴۰۰ میلیون دلار با بهره بانکی آن به ۱.۸ میلیارد دلار رسیده بود که به ایران تحویل داده شد.
ولی ترامپ کوچکترین اعتنائی به رنج و درد مردم ایران و بلاهایی که تحریمهای غیر قانونی، غیر اخلاقی و سادیستیک او بر مردم ایران، بخصوص جوانان، بیماران با بیماریهای جدی، و بچه ها، تحمیل کرده اند ندارد. برای او که در سیاست خارجی، مثل سیاست داخلی شکست خورده است، صدمه زدن به مردم بی گناه ایران دستاورد است.
در مورد ونزوئلا ترامپ چنین گفت،
"اگر به ۲۰ سال پیش برگردید، کمتر از ۲۰ سال، [خواهید دید که] ونزوئلا نفت داشت، و ثروتمند بود. آنها همه چیز داشتند. ولی حال آب نوشیدنی، غذا، و دارو هم ندارند. در خیابانهای آنجا هیچ چیزی بجز کشتن یکدیگر نیست. این در مدتی کوتاه [از زمانی که من نزدیک به دو سال پیش آنها را تحریم کردم] اتفاق افتاده است."
داستان دقیقا همان است که درباره ایران گفت. "ببینید من چه بلایی بر سر ونزوئلا آوردم؛ این دستاور من است." البته ترامپ نمیگوید که کمتر از ۲۰ سال پیش که "ونزوئلا همه چیز داشت" زمانی بود که مرحوم هوگو شاوز سوسیالیست در قدرت بود. در نتیجه ترامپ نه تنها از رنج و محنت مردم ونزوئلا به خود میبالد، بلکه مردم آمریکا را از سوسیالیسم، یا سوسیال دموکراسی، که حتی او نیز میداند روز بروز محبوبیت آن نزد مردم، بخصوص جوانان بالا تر میرود، میترساند.