خلیج فارس از دونظر بیشتر مورد توجه است.نخست از نظر اقتصادی و دوم از نظر نظامی.از نظراقتصادی اهمیت خلیج فارس ارتباط تنگاتنگ با نفت دارد زیرا که کشورهای ساحلی خلیج فارس نه تنها به سهم خود می توانند [رفت و امد را در خلیج فارس نا امن سازند بلکه خود این کشورها تولید کنندگان و فروشندگان نفت هستند .در بین کشورهای همجوار خلیج فارس ایران .عربستان و همچنین عراق دارای اهمیت می باشند ولی از انجا که عراق ساحل کوچکی از خلیج فارس را در منتهی الیه غرب ان در اختیار دارد نفوذ نظامی اش در حال حاضر بجز در نزدیک اب های  خود زیاد موثر نیست.عربستان نیز با مشکل یمن مواجه است.بنابر این ایران تقریبا بطور طبیعی بزرگترین نیروی خلیج فارس بشمار می اید و احتمالا این موقعیت خود را حفظ خواهد کرد.نفوذ ایران در خلیج فارس فقط از این روست که روزی ممکن است تنگه هرمز بسته شود .این مساله در جنگ عراق علیه ایران مطرح ولی ایران ان را عملی نکرد.سخنان اقای حسن روحانی بدون اشاره به شرایط زمان صلح یا شرایط زمان جنگ و بدون توجه به اینکه ایران به  حق ترانزیت یا حق عبور بی ضرر اعتقاد دارد  دوباره توجه  واظهارنظر ها را به مساله تنگه هرمز کشانده است.گزاره مهم این بوده که ایران می تواندان را ببندد ولی ایالات متحده نیز با دادن هزینه می تواند ان را باز نگه دارد البته موقت. ادامه کشمکش برای هر دو طرف هزینه سنگینی دارد.ضمن اینکه در شرایط جنگی با توجه به ذهنیت استراتژیستهای ایران حتما باز نخواهد بود.حتی در شرایط جنگی لوله های نفتی دریای خزر هم مستثنی نخواهد بود.این در شرایطی است که مساله موجودیت مد نظر باشد که در این شرایط جنگ منطقه ای دور از دسترس نیست..

برخی هم معتقدند بجز قدرت برتر و قدرت های بزرگ جهان هیچ نیروی دیگری قادر به بستن تنگه هرمز و بسته نگهداشتن ان نیست.از این نقطه نظر بعید بنظر میرسد که تنگه هرمز بسته شده و برای مدتی بسته باقی بماند.