پسیان
در کتاب «حیات یحی» (1) در بارة نبش قبر کلنل محمد تقیخان پسیان (2) آمده است:
« ... در بی پرنسیپی قوام ( قوام السلطنه) (3) همین بس که پس از این که خبر قتل و سپس دفن پسیان در آرامگاه نادرشاه به گوش قوام السلطنه، دشمن جانِ کلنل می رسد تا کینة خود را بروز داده باشد، به رئیس قشونی که به خراسان میفرستد دستور میدهد شبانه قبر کلنل را نبش کرده، نعش او را در آورده، در قبرستانی دفن کنند که او در یک مکان معروف آبرومندی به خاک سپرده نشده باشد. مأمورین به این کار که شرعاً و عقلاً نا صواب است اقدام می نمایند غافل از این که آرامگاه حقیقی کلنل قلب وطن پرستان ایران است...»
... و تقی زاده در خاطراتاش ( زندگی در طوفان) می نویسد
«... کلنل محمد تقی خان فهمید کارش به جنگ خواهد کشید، تمکین نکرد... کلنل خوشنام و نیکنام بود ... کلنل این طور فهمیده بود که او را می گیرند و از او انتقام می کشند. تمکین نکرد و جنگ شد. او از تربیت شدگان صاحب منصبان سوئدی بود. ژاندارمری را که در دست داشت قشون مرتبی بود، قوام السلطنه که با همة روسای ولایات و خوانین ارتباط داشت به آنها تلگراف کرد که نیرو بر ضد کلنل بفرستند و فرستادند. آخر امر کشته شد ... پیروان و یاران جسدش را با احترام زیاد آوردند و بردند در بیرون شهر و در خود حرم استان ( کذا) آن جاها دفن کردند. قوام السلطنه خیلی با او دشمنی و لجاجت کرد. حکم داد جسدش را در آوردند و بردند بیرون شهر در یک قبرستان عادی دفن کردند. من سر قبرش رفتم، نظرم هم این بود بلکه جسد وی را بیاوریم به همان جای اوّل...».
ــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ
(1) کتاب حیات یحیی، نوشتهی یحیی دولت آبادی(۱۲۴۱- ۱۳۱۸ شمسی)
(2) محمدتقی پسیان (زاده ۱۲۷۰ ورزقان - درگذشته ۹ مهر ۱۳۰۰ قوچان) از نظامیان اواخر دوره قاجاریه و اولین ایرانی بود که دوره آموزش خلبانی دید. در سال ۱۳۰۰ خورشیدی، کلنل پسیان که فرمانده ژاندارمری خراسان بود، حکومت شبه خودمختار جمهوری خراسان را تشکیل داد اما مدت کوتاهی بعد توسط قوامالسلطنه و رضاخان و فرج الله خان سرکوب و کشته شد.
(3) احمد قوام ( زاده دی ۱۲۵۱ تهران – ۲۸ تیر ۱۳۳۴ تهران) ملقب به قوامالسلطنه، سیاستمدار ایرانیِ پایان دوران قاجار و روزگار پهلوی بود که پنج بار نخستوزیر ایران شد (دو بار در زمان حکومت احمدشاه قاجار و سه بار در زمان حکومت محمدرضا پهلوی.
(4) سیدحسن تقیزاده (زاده ۵ مهر ۱۲۵۷ در تبریز – درگذشته ۸ بهمن ۱۳۴۸ در تهران) ، از رهبران انقلاب جنبش مشروطه ایران، از رجال سیاسی بحثانگیز معاصر، دیپلمات، از شخصیتهای علمی و فرهنگی ایران معاصر، و در زمره کسانی است که جمعی به شدت هوادار و موافق، و مخالفانی از طیفهای گوناگون دارد. وی مدتی رئیس مجلس سنای ایران بود.