پیام بابایی جیرندهی

دانشجوی کارشناسی ارشد علوم سیاسی

دانشکده علوم سیاسی ، 

کشور سنگاپور با مساحت ۷۱۸ کیلومتر مربع ،  که از تعدادی جزیره تشکیل شده و یکی از مراکز بزرگ تجاری داد و ستد کالا در جهان است.

این کشور در جنوب شرقی آسیا واقع شده  و پایتخت آن شهر سنگاپور است و جمعیت آن در حدود 5 میلیون نفر می باشد.  

سنگاپور در  جنوب شبه جزیره مالایا واقع شده و کوچکترین کشور جنوب شرقی آسیا است.

 سنگاپور یکی از ۳ کشور-شهر مستقل کنونی در جهان است. از زمان استقلال در سال ۱۹۶۵از بریتانیا ، به یکی از پررونق‌ترین کشورهای جهان تبدیل شده و امروز یکی از پرترددترین بندرهای دنیاست.

 سنگاپور از لحاظ ذخایر معدنی کشوری فقیر است، اما اقتصاد آن که متکی بر بخش خدمات و صنعت است، رشد و شکوفایی فراوانی داشته و این کشور را به یکی از ثروتمندترین مناطق دنیا تبدیل کرده‌است و در حال حاضر یکی از 4 ببر اقتصادی آسیا است.

 بنیانگذاران این کشور، که در سال ۱۹۶۳ از بریتانیا جدا شد، سنگ بنای این کشور را بر مبنای اقتصاد بازار آزاد بنا نهادند. امروزه سنگاپور دومین کشوریست که اقتصادی آزاد دارد و شفافیت اقتصادی در این کشور در سطح بسیار بالایی است. بر مبنای شاخص‌های تجارت جهانی‌، سنگاپور چهاردهمین صادر کننده بزرگ و پانزدهمین واردکننده در دنیاست. همچنین این کشور کوچک با بهره گیری از بنادر توسعه یافته خود بالاترین نرخ تجارت خارجی‌ نسبت به تولید ناخالص داخلی‌ در دنیا را داراست .

 شاید بتوان گفت منبع اصلی تحول در سنگاپور نیروی انسانی و اعتماد سازی و افزایش باور عمومی این نیروی انسانی به دولت می باشد.

از عوامل بسیار مهم در رشد چشمگیر کشور سنگاپورمی توان به  :  توسعه سازمانی-دولتی، بهره وری در نظام اداری ، انعطاف پذیری در سیاستهای اقتصادی و تثبیت اقتصاد کلان ، گشایش اقتصادی به تجارت جهانی ، ساختار ژئوپولتیکی، تشویق به پس انداز و سرما‌یه گذاری توسط دولت  ، سرما‌یه گذاری در بخش صنعت و بنادر و توسعه صادرات ،بهره گیری از تجربه ژاپن و دیگر کشورهای صنعتی اشاره کرد  .

طبق قوانین این کشور قسمتی از  درآمد افراد جوان در صندوقى ذخیره مى شود تا بعدها به عنوان منبعى براى پرداخت هزینه هاى بیمه سلامت، مسکن، و بیکارى باشد.  

اما شاید یکى از مهمترین عوامل دخیل در توسعه اقتصادى سنگاپور طى چهل سال اخیر نظام آموزش همگانى و کارآمد این کشور است. دسترسى همگانى به آموزش علاوه بر تلاش براى ایجاد جامعه اى برابر (ایجاد فرصت هاى یکسان براى قشر جوان)، مولد نیروى کار متخصص یک جامعه نیز مى باشد. طى چهل سال اخیر، نظام آموزشى سنگاپور از سطحى معادل سایر کشورهاى در حال توسعه به سطح کشورهاى توسعه یافته ارتقا پیدا کرد  .

1-درمدارس این کشور که منحصر به قشرهاى قومى نژادى مختلف بودند، در کنار زبان اصلى کشور، دروس به زبان انگلیسى نیز تدریس داده مى شدند.  

2-در اصلاحات این کشورکه تمرکز بیشترى روى تاسیس مدارس فنى و حرفه اى و تربیت نیروى متخصص براى کشورى که از کمبود این نیرو رنج مى برد داشت ،  تمرکز بیشتر بر روى مؤسسات آموزش عالى و بهبود کیفیت دانشگاه ها ی این کشور شد

3-این کشور با تشویق دانشجوهاى خارجى به تحصیل در دانشگاه هاى سنگاپور، ارتباط بیشتر دانشگاه هاى این کشور با دانشگاه هاى سایر کشورها، و سرمایه گذارى بیشتر در مراکز تحقیقاتى صورت گرفت. طى همین دوره ایده هایى نظیر تفکر خلاق و تدریس کمتر - یادگیرى بیشتر در سطح مدارس اجرا شد. در مجموع این تغییرات کمک شایانى به توسعه منابع انسانى در سنگاپور و تامین نیروى کار متخصص براى به حرکت در آوردن چرخ هاى صنعت در این کشور کرد.

نتیجه گیری

به طور کلی 5 گروه سیاست گذاری دولت سنگاپور  که نقش اصلی را در پیشرفت کشور سنگاپور اعمال میکند عبارت است از:

-      سیاستهای صنعتی و تجاری

-      سیاستهای زیر بنایی

-      سیاستهای انسانی

-      سیاستهای دستمزد وحقوق

-      سیاستهای اقتصاد کلان